DR Congo

Ik ga DV 23 december t/m 7 januari naar het oosten van de Democratische Republiek Congo, naar de stad Goma. Congo is een land dat, technisch gezien, het rijkste land ter wereld zou kunnen zijn vanwege grote rijkdommen in de bodem. Helaas is het, door wanbeleid, uitbuiting, mishandeling en een koloniaal verleden één van de armste landen ter wereld. In het oosten zijn verschillende rebellerende militaire groepen actief, waardoor de overheid daar geen controle meer heeft. Door allerlei militaire groepen wordt seksueel geweld actief als wapen ingezet: Wanneer vrouwen en kinderen immers, voor elkaars ogen, seksueel vernederd worden, vluchten zij weg van de plekken waar zij wonen, en kunnen hun huizen en bezittingen worden gestolen. Kijk ook eens de documentaire City of Joy op Netflix, om een beeld te krijgen van wat hier gebeurt, door de ogen van een Nobelprijswinnaar voor de vrede uit Bukavu.

Maar ook in een stad als Goma is seksueel geweld en seksueel misbruik aan de orde van de dag: De overgrote meerderheid van de kinderen en jongeren wordt misbruikt en/of verkoopt zijn/haar lichaam voor geld. Daarnaast is de stad getekend door de gevolgen van de Tutsi-genocide in Rwanda aan het einde van de vorige eeuw.

Begin oktober ontmoette ik, bij een Bethel Sozo training in Zeewolde, Hannie. Zij werkt in Goma onder getraumatiseerde vrouwen om hen in groepsprocessen te brengen tot herstel. Zij vertelde over haar werk daar. In de week die volgde heb ik dagelijks bijna aan niets anders gedacht dan aan Congo en aan de mensen die daar wonen. Ik ervoer een grote liefde voor hen in mijn hart opkomen. Ik ben steeds meer op zoek naar Gods leiding in mijn leven en wil mijn leven aan Hem overgeven, omdat Hij de beste plannen voor mij heeft. Ik wil Hem daarin vertrouwen. Dit is wel een zoektocht van mij. Daarom vroeg ik: God, als u echt wilt dat ik naar Congo ga, wilt u dan geven dat ik dan en dan nog steeds zo abnormaal veel liefde voor dit land en deze mensen in mijn hart mag ervaren? Dan zal ik uw leiding vertrouwen en vliegtickets gaan boeken.

Dat bleek inderdaad nog steeds zo te zijn. Daarom ben ik in geloof vliegtickets gaan boeken, terwijl de plannen voor deze reis nog steeds verder vorm moesten gaan krijgen. Het is voor mij echt een proces van leren vertrouwen op God, Zijn stem en Zijn leiding leren herkennen.

Ik heb Hannie in Zeewolde ontmoet en bleef met haar contact houden. Klik hier om de website te bezoeken van haar projecten in Goma. Zij is getrouwd met Fabrice en zij wonen dus in Congo, inmiddels met een pas geboren baby.

Verder heeft Hannie mij voorgesteld aan Lars en Anne. Lars en Anne werken als zendelingen in Congo. Zij hebben een hart voor de straatjongeren en hebben daarom inmiddels al drie tehuizen voor straatkinderen opgezet, waar kinderen weer waardigheid ontvangen en (in veel gevallen) ook worden voorbereid om weer op een goede manier bij ouders of andere volwassenen te komen wonen. Ook doen ze allerlei andere projecten voor en met straatjongeren, zelfs in de gevangenis. In dit artikel kun je meer vinden over hun werk. Het artikel is wel al een paar jaar oud en sommige details kloppen daarom niet meer. Zij wonen in Goma met hun dochters Yinthe, Fenne, Tess en hun pas geboren zoon Mozes. Klik hier voor de website van hun stichting.

Verder heeft Hannie me in contact gebracht met Laurien, die ik vervolgens ook heb ontmoet via YWAM Amsterdam. Laurien heeft als missie en doel om jongeren toe te rusten in relaties & seksualiteit, en om hen te leren daar van te voren over na te denken om daarin de beste keuzes te maken. Dat doet ze in Nederland zowel op scholen als via Instagram. Zij heeft een aparte roeping ervaren om in Oost-Congo een programma voor jongeren op te zetten, juist omdat er daar meer seksueel geweld plaatsvindt dan waar dan ook ter wereld.

Ik maak mijn plannen op dit moment in overleg met Hannie, Fabrice, Lars, Anne en Laurien, afhankelijk van waar zij inschatten waar op dit moment de meeste behoefte ligt en waar hun eigen werk ook zo veel mogelijk door versterkt wordt.

Ik wil in ieder geval een ministrytraining geven aan leiders van de tehuizen voor straatkinderen, aan jongerenwerkers van lokale kerken en allerlei andere geinteresseerde leiders van verschillende projecten. Met deze training wil ik hen leren om anderen (jongeren) te bedienen in gebed. In de woorden van Hannie: “Bidden wordt vaak alleen maar overgeestelijk aangepakt, ze zijn vooral heel erg bezig met demonen uitdrijven en vurig gebed. Ze zijn niet gewend om hun hart aan God te verbinden, ze hebben niet die emotionele hart-tot-hartverbinding met God.” Met deze ministrytraining wil ik dus mensen leren om pastoraal en counseling-gericht te kunnen bidden voor en met anderen, op een manier waarop Gods liefde voor de gehele mens tot uiting komt, in ziel, geest en lichaam. Het zal hierbij ook gaan om het verstaan van Gods stem, om het opbouwen van een stabiel en emotioneel verbonden gebedsleven en de kernfundamenten van ministry.

Ook wil ik een conferentie van enkele dagen organiseren voor 100+ jongeren vanuit verschillende plekken, o.a. verschillende tehuizen en een middelbare school. Zoals je kon lezen is er ontzettend veel pijn, emotionele en fysieke beschadiging en trauma onder jongeren. De leiders die ik in de dagen hiervoor hopelijk een ministrytraining heb gegeven kunnen deze dagen het geleerde toepassen en wil ik daar ook toe uitnodigen, zodat we een grote groep jongeren hiermee kunnen bereiken. Ik hoop in deze conferentie dat de jongeren in verschillende sessies hun identiteit in Christus ontdekken en daarin gaan wandelen, en mijn verlangen is hierdoor dat jongeren weerbaarheid, veerkracht en zelfwaarde gaan ontwikkelen. Dat mogelijk pijn en trauma geneest, jongeren bevrijding en vrijheid ervaren en dat zij gezonde keuzes maken op het gebied van seksualiteit en middelengebruik.

Hiernaast zijn er nog allerlei niet concreet uitgewerkte plannen, zoals het trainen van lokale docententeams op het gebied van digitale vaardigheden die ze kunnen toepassen tijdens hun lessen, Bethel Sozo sessies (niet onder die naam) houden met getraumatiseerde mensen waar Hannie mee werkt, een programma over seksualiteit voor ouders/volwassenen opzetten dat aansluit bij het programma voor jongeren dat Laurien daar heeft opgezet. Het is goed om te weten dat ik alle plannen in overleg met Hannie, Fabrice, Lars, Anne en Laurien maak, zodat hun werk zo veel mogelijk door mijn aanwezigheid versterkt wordt en zodat mijn werk zo veel mogelijk blijvende impact heeft.

Volgens het ministerie van Buitenlandse Zaken is Oost-Congo gevaarlijk gebied en raden ze het reizen naar dat gebied af. Tegelijk hebben Hannie, Fabrice, Lars en Anne ervoor gekozen om daar met jonge gezinnen te gaan wonen.

Ik moet denken aan een uitspraak van een man uit Nigeria: “The safest place is the place where God calls you to be.” Deze uitspraak resoneert in mijn hart, want Ik wil God zodanig kunnen vertrouwen dat ik alles aan Hem kan overgeven, omdat ik weet dat Zijn plannen de beste voor mij zijn. Dat vind ik spannend, maar dat voelt wel als de best mogelijke optie. En zoals je kunt lezen heb ik wel het gevoel dat Gods leiding in deze reis zichtbaar is. Dan is het voor mij een kwestie van overgave.

The safest place is the place where God calls you to be.

Een aantal van jullie zullen bij Oost-Congo denken aan de ADF, een aan Islamitische Staat gelieerde groepering die regelmatig aanslagen uitvoert. Open Doors vertelt hier wel eens over. Voor zo ver ik weet is ADF niet actief in Goma, maar op iets noordelijkere plekken zoals in Butembo. Momenteel is Goma onder controle van M23, een andere rebellengroep, die voor zo ver ik weet niet iets tegen christenen hebben. Er is geen centrale overhed actief in Goma. Je zou de aanwezigheid van M23 in Goma misschien kunnen vergelijken met de aanwezigheid van Hezbollah in het zuiden van Libanon.

Er komen behoorlijk wat kosten kijken bij deze plannen. Bij een jongerenconferentie moet je bijvoorbeeld denken aan eten voor 100+ jongeren voor meerdere dagen, transportkosten, vergoedingen voor sommige mensen, maar ook aan alle andere plannen waar we aan denken zitten kosten verbonden.

Zoals je kunt lezen heb ik (samen met de hierboven omschreven mensen) veel van deze plannen in geloof gemaakt, omdat ik ervaar dat God hier de leiding in heeft. Om deze reden zet ik een fundraising op. Ik wil €5000,- ophalen om deze plannen mogelijk te maken. Met dit geld kan ik (1) alle activiteiten financieren waarvoor ik geloof dat God me roept in deze weken, (2) de kosten voor mijn reis dekken en (3) een significante gift doen aan de organisaties van Hannie, Fabrice, Lars, Anne en Laurien.

Omdat ik ervaar dat God deze plannen leidt, nodig ik je van harte uit om hier financieel aan mee te doen. Je kunt geld direct naar mijn bankrekening overmaken via deze link.

Ben je een gebedsstrijder? Wil je er met anderen voor zorgen dat in het bijzonder de ministrytraining en de jongerenconferentie gedragen worden door gebed? Stuur me dan even een berichtje of stuur me een mail. Dan ga ik een groep maken van bidders met wie ik regelmatig updates deel.